Dorade (Goudbrasem)

Sparus aurata

    • Frankrijk
      Aquacultuur - Tanks met doorstroming
    • Middellandse Zee - Global GAP
      Aquacultuur - Netkooien op zee
    • Atlantische Oceaan noordoost FAO 27; Middellandse Zee en Zwarte Zee FAO 37
      Handlijn, Hengel, Val
    • Middellandse Zee
      Aquacultuur - Netkooien op zee
    • Atlantische Oceaan noordoost FAO 27; Middellandse Zee en Zwarte Zee FAO 37
      Bodemsleepnet, Kieuwnet, Warrelnet

    Biologie

    Dorade of goudbrasem is een hermafrodiete vis, die als mannetjes geboren worden en op latere leeftijd vrouwtjes worden. Voor het behoud van deze soort is het essentieel om de diverse lengte- of leeftijdsklassen in de stock te behouden en zo dus ook het evenwicht tussen beide geslachten. Hij komt in alle brakke kustwateren in warme en gematigde regio’s voor en hij is dé typische vis uit de Middellandse Zee. Dorade kan een lengte van 70 cm bereiken en weegt dan zo’n 2,5 kg. Momenteel heeft de doradekweek een hogere economische waarde dan de wildvangst. Dorade is de enige soort zeebrasem die gekweekt kan worden.

    Wildvangst

    Toestand van het bestand

    Dorade wordt ten volle bevist of zijn overbevist. Er is onvoldoende informatie beschikbaar om de toestand van het bestand te evalueren. Er zijn echter aanwijzingen dat de populaties van goudbrasem in de Atlantische kustwateren van West-Europa aan het toenemen zijn terwijl die in de Middellandse een zware impact ondervinden van de visserijdruk. In het algemeen lijkt dorade relatief bestand tegen overbevissing.

    Ecologische impact

    Dorade wordt vaak samen met andere soorten gevangen in gemengde visserijen. Bij het gebruik van sleepnetten of boomkorren is er steeds een grote hoeveelheid bijvangst aanwezig, vaak soorten die reeds bedreigd worden door overbevissing. Boomkorvisserijen hebben ook een negatieve impact op de overleving van verschillende bodemsoorten, zoals koudwaterkoralen, jonge vissen en bedreigde diersoorten, zoals haaien en roggen. De netten worden immers over de bodem voortgesleept en vernietigen hierbij de bodemhabitat. Door dit effect op de bodem, en het effect op verschillende vispopulaties, beïnvloedt de boomkorvisserij het hele ecosysteem, wat langetermijngevolgen heeft. Sleepnetten die niet over de bodem slepen (pelagische sleepnetten), hebben minder bijvangst en beschadigen de bodemhabitat niet. Het gebruik van kieuwnetten heeft de bijvangst van walvissen, dolfijnen en sommige bedreigde roggensoorten tot gevolg. Een warrelnet bestaat uit 3 lagen: een binnenste net en aan beide zijden ervan een wijdmazig net. De gevangen vissen raken verstrikt en komen steeds vaster te zitten bij het spartelen. Deze techniek heeft een bijvangst van niet-doelsoorten, waaronder bedreigde soorten, zoals zeezoogdieren, zeeschildpadden, zeevogels, haaien en roggen. Hengels, handlijnen en vallen zijn selectief, produceren nauwelijks bijvangst, hebben weinig teruggooi en weinig ecologische impact.

    Beleid

    Een minimum aanlandingsmaat en totale toegestane vangsten zijn ingevoerd om de visbestanden te beschermen. Er zijn geen specifieke beheerplannen voor dorade. Enkel in de kleinschalige beroepsvisserij in de Middellandse Zee wordt er rekening gehouden met specifieke reglementering.

    Aquacultuur

    Ecologische voetafdruk

    In de Middellandse Zee wordt dorade op grote schaal in netkooien gekweekt. Om 1 kg dorade op te kweken, is er meer dan 4 kg vis nodig. Het voer (vismeel en visolie) dat gebruikt wordt, is niet afkomstig uit duurzame bronnen en de productie van het voer vervuilt de wilde visbestanden.

    Ecologische impact

    Aquacultuur in netkooien heeft een grote ecologische impact. De hoeveelheid vis in netkooien is immers enorm hoog. Om het hoge risico op ziektes en parasieten te vermijden, worden voedingstoffen, chemische stoffen en antibiotica toegevoegd aan het water waarin de kweeksoort zich bevindt. Deze toevoegingen beïnvloeden de voedselweb-interacties en de wilde populaties. Ontsnapte vissen kunnen de wilde populaties verzwakken door de uitwisseling van genen. Het afvalwater afkomstig uit doorstroomsystemen en netkooien, bevat een hoge concentratie nutriënten (wat leidt tot de eutrofiëring van de omgeving), en leidt tot de verspreiding van ziektes en parasieten, en het kruisen van gekweekte en wilde soortgenoten.

    Global GAP

    Pin It on Pinterest

    Share This