Roodbaars

Sebastes norvegicus, S. mentella

    • MSC label
      Wildvangst
    • Atlantische Oceaan noordoost FAO 27 (Ijsland)
      Bodemsleepnet, Geankerd kieuwnet, Grondbeuglijn
    • Atlantische Oceaan noordoost FAO 27 (Barentszzee, Noorwegen)
      Pelagisch sleepnet
    • Atlantische Oceaan noordoost FAO 27
      Bodemsleepnet, Geankerd kieuwnet, Pelagisch sleepnet

    Biologie

    De roodbaars kan gevonden worden in de koude wateren in het noorden van de Atlantische Oceaan, van het noorden van Europa en Amerika tot Groenland en IJsland. Roodbaars (Sebastes norvegicus) leeft tussen 100 en 500 m diep, terwijl diepzeeroodbaars (Sebastes mentella) voorkomt tussen 300 en 1 400 m. Beide soorten groeien enorm traag, zijn pas laat geslachtsrijp en kunnen meer dan 60 jaar oud worden. Dit maakt hen heel gevoelig voor overbevissing. Roodbaars is levendbarend. De eieren worden bevrucht en ontwikkelen zich in het lichaam van het vrouwtje. De paring vindt plaats in september – oktober en de jongen worden tussen april en juli geboren. Ze meten dan ongeveer 7 mm. Ze komen beiden voor in de noordelijke, koude wateren van de Atlantische Oceaan.

    Toestand van het bestand

    De verschillende stocks van de twee roodbaarssoorten worden sinds de jaren 80 intensief bevist. De bestanden van diepzeeroodbaars lijken kwetsbaarder dan die van roodbaars. Rond IJsland, de Faeröer en Groenland planten de roodbaarspopulaties zich aan volle capaciteit voort en is de totale biomassa gestegen terwijl de diepzeeroodbaarspopulaties sterk verzwakt zijn. In het oosten van de Noordelijke IJszee en in de Noorse Zee worden de diepzeeroodbaarsbestanden op een duurzame manier bevist en de populaties bevinden zich in een stabiel evenwicht. De roodbaarspopulaties worden er dan weer overbevist. De populatie is opgenomen op de Noorse rode lijst met beschermde diersoorten, hoewel de achteruitgang van de populaties momenteel stagneert. In het noordwesten van de Atlantische Oceaan is de toestand van diepzeeroodbaars kritiek en staat deze soort als ‘bedreigd’ op de rode lijst in Canada. Er is ook veel illegale visserij op roodbaars.

    Ecologische impact

    Roodbaars wordt gevangen met sleepnetten, kieuwnetten en grondbeuglijnen. Bij het gebruik van sleepnetten of boomkorren is er steeds een grote hoeveelheid bijvangst aanwezig, vaak soorten die reeds bedreigd worden door overbevissing. Boomkorvisserijen hebben ook een negatieve impact op de overleving van verschillende bodemsoorten, zoals koudwaterkoralen, jonge vissen en bedreigde diersoorten, zoals haaien en roggen. De netten worden immers over de bodem voortgesleept en vernietigen hierbij de bodemhabitat. Door dit effect op de bodem, en het effect op verschillende vispopulaties, beïnvloedt de boomkorvisserij het hele ecosysteem, wat langetermijngevolgen heeft. Sleepnetten die niet over de bodem slepen (pelagische sleepnetten), hebben minder bijvangst en beschadigen de bodemhabitat niet. Het gebruik van kieuwnetten heeft nog steeds de bijvangst van walvissen, dolfijnen en sommige bedreigde roggensoorten tot gevolg. Sleeplijnvisserijen (trolling en longlines of beuglijnen) hebben een enorme bijvangst van een aantal bedreigde soorten, zoals zeeschildpadden, zeevogels, haaien en roggen. Veel jonge vissen van andere economisch belangrijke soorten, zoals zwaardvis en marlijn, worden gevangen en teruggegooid, met weinig kans op overleven. Door het gebruik van aas kunnen deze methodes een impact hebben op de aasbestanden.

    Beleid

    In de wateren onder Europese bevoegdheid is er geen minimum aanlandingsmaat voor roodbaars. De Noren passen een minimummaat van 32 cm toe (roodbaars is dan ongeveer 20 jaar oud) en sinds januari 2006 moet de maaswijdte van de netten er gelijk zijn aan of groter dan 120 mm. Voor alle andere populaties is het beleid onvoldoende en is er een gebrek aan samenwerking tussen de landen (bv. IJsland, Groenland, de Faeröer) en de Europese Unie. Er werden algemene maatregelen ingevoerd, zoals het afsluiten van bepaalde gebieden, het beperken van teruggooi of het verplicht gebruik van scheidingstechnieken, maar deze blijken slechts deels succesvol voor het behoud van de populaties.

    Pin It on Pinterest

    Share This