Zalm

Salmo salar

    • ASC label
      Aquacultuur
    • Europa, Faeröer, Ierland, Ijsland, Noorwegen, Schotland
      Aquacultuur - Netkooien op zee
    • Atlantische Oceaan noordoost FAO 27 (Baltische Zee, Finland)
      Val
    • Chili
      Aquacultuur - Netkooien op zee
    • Atlantische Oceaan noordoost FAO 27
      Kieuwnet, Ringnet, Sleeplijn, Val

    Biologie

    De zalm is een migrerende vissoort die het grootste deel van zijn leven in zee doorbrengt, maar voor zijn voortplanting naar rivieren migreert. Tijdens deze tocht leggen zalmen tot wel 100 km per dag af en moeten ze vele obstakels, zoals watervallen en stuwdammen, trotseren. Verse zalm die in West-Europa wordt gegeten, is hoofdzakelijk afkomstig uit kwekerijen.

    Wildvangst

    Toestand van het bestand

    De meeste Europese zalmpopulaties worden volledig benut of overbevist. De toestand van de zalmpopulaties in het noordoosten van de Atlantische Oceaan en in de Oostzee is kritiek. Niet enkel het intensief vissen, maar ook de eutrofiëring en de overmatige bebouwing in de kustgebieden hebben geleid tot de alarmerende toestand waarin de zalmbestanden zich bevinden. In de Oostzee bieden slechts 2 van de 29 stroomgebieden de condities die een succesvolle migratie en voortplanting begunstigen.

    Ecologische impact

    Zalm wordt gevangen met kieuwnetten, ringzegens, sleeplijnen en vallen. Het gebruik van staande netten en kieuwnetten leidt tot minder bijvangst en heeft een minimale impact op de bodem. Beschermde haaien, roggen en zeezoogdieren behoren echter nog steeds tot de mogelijke bijvangst. Ringzegens hebben een centrale lepelvormige kuil, gemaakt van licht, zeer resistent netmateriaal, die aan weerszijden voorzien is van grote vleugels. De vis wordt gevangen als de beide vleugels op hetzelfde moment aan boord worden gehesen. Deze techniek heeft een accidentele bijvangst van niet-doelsoorten, in het bijzonder van zeezoogdieren en haaien, en van te kleine individuen van de doelsoorten. Sleeplijnvisserijen (trolling en longlines of beuglijnen) hebben een enorme bijvangst van een aantal bedreigde soorten, zoals zeeschildpadden, zeevogels, haaien en roggen. Veel jonge vissen van andere economisch belangrijke soorten, zoals zwaardvis en marlijn, worden gevangen en teruggegooid, met weinig kans op overleven. Door het gebruik van aas kunnen deze methodes een impact hebben op de aasbestanden. Vallen zijn selectief, produceren nauwelijks bijvangst, hebben weinig teruggooi en weinig ecologische impact.

    Beleid

    Wilde Atlantische zalm valt vaak onder beschermingsmaatregelen op plaatselijk of regionaal niveau. Er wordt aanbevolen om de vangst van zalm op zee enkel te beperken tot volwassen exemplaren en de vangst van zalm in rivieren enkel toe te staan voor die bestanden met een gezonde voortplantingscapaciteit.

    Aquacultuur

    Ecologische voetafdruk

    De meeste gekweekte zalm is afkomstig uit Noorwegen, Schotland, Ierland en Chili. Zalm wordt er in grote netkooien in zeewater of zoetwater gekweekt. Zalm is een carnivoor en er is ongeveer 3 kg voer nodig om 1 kg zalm op te kweken. Het voer (vismeel en visolie) dat gebruikt wordt, is niet afkomstig uit duurzame bronnen en de productie van het voer vervuilt de wilde visbestanden. Verschillende kwekerijen worden wel op een duurzame wijze beheerd. Het voer is afkomstig uit visafval van de voedingsindustrie en er zijn geen additieven toegelaten in dit voer.

    Ecologische impact

    Aquacultuur in netkooien heeft een grote ecologische impact. De hoeveelheid vis in netkooien is immers enorm hoog. Om het hoge risico op ziektes en parasieten te vermijden, worden voedingstoffen, chemische stoffen en antibiotica toegevoegd aan het water waarin de kweeksoort zich bevindt. Deze toevoegingen beïnvloeden de voedselweb-interacties en de wilde populaties. Ontsnapte vissen kunnen de wilde populaties verzwakken door de uitwisseling van genen. Het afvalwater afkomstig uit netkooien, bevat een hoge concentratie nutriënten (wat leidt tot de eutrofiëring van de omgeving), en leidt tot de verspreiding van ziektes en parasieten, en het kruisen van gekweekte en wilde soortgenoten. De ecologische impact van de zalmkweek verschilt sterk van bedrijf tot bedrijf.

    • Aquaculture Stewardship Council - 1
    • Organic - 1
    Organic

    Pin It on Pinterest

    Share This