Pacifische zalm

Oncorhynchus spp.: Oncorhynchus nerka, O. kisutch, O. gorbuscha, O. tshawytscha, O. keta

    • MSC label
      Wildvangst
    • Pacifische Oceaan noordwest FAO 61 (Rusland)
      Val
    • Pacifische Oceaan noordoost FAO 67 (Canada)
      Ringzegen, Visserij met sleeplijn (trolling)
    • Pacifische Oceaan noordoost FAO 67 (Canada)
      Kieuwnet
    • Pacifische Oceaan noordwest FAO 61 (Rusland)
      Drijfnet, Kieuwnet, Ringzegen, Val

    Biologie

    Alle Pacifische zalmsoorten komen voor in het noorden van de Stille Oceaan, in de Verenigde Staten en in Canada. Als jonge vissen starten ze in zoetwater, waarna ze naar de oceaan migreren om op te groeien. Zodra ze geslachtsrijp worden, migreren ze terug naar hun geboorteplaats om te paaien. Jonge zalmen voeden zich tijdens deze tocht voornamelijk met kleine insecten en zoöplankton. Wanneer ze ouder worden, verandert hun dieet en voeden ze zich voornamelijk met kwallen, inktvissen en andere vis. Oncorhynchus kisutch en Oncorhynchus tshawytscha zijn de grootste Pacifische zalmsoorten. Ze zijn ongeveer 70 cm groot wanneer ze geslachtsrijp worden. Oncorhynchus nerka en Oncorhynchus keta zijn een beetje kleiner (60 cm) en Oncorhynchus gorbuscha is de kleinste soort (50 cm).

    Toestand van het bestand

    De bestanden van alle Pacifische zalmsoorten dalen sinds de 19de eeuw. Wetenschappers denken dat de huidige populatiegrootte slechts 20 % bedraagt van de originele populatiegrootte voor de achteruitgang van de bestanden begon. Overbevissing, het verlies en de degradatie van het habitat en de hybridisatie en competitie met andere invasieve, geïntroduceerde zalmsoorten liggen aan de basis van de achteruitgang.

    Ecologische impact

    Pacifische zalm wordt gevangen met drijfnetten, kieuwnetten, ringzegens, vallen of visserij met sleeplijn (trolling). Het gebruik van staande netten en kieuwnetten heeft een minimale impact op de bodem. Beschermde haaien, roggen en zeezoogdieren behoren echter nog steeds tot de mogelijke bijvangst. Ringzegens omsluiten een volledige school vissen en kunnen bijgevolg ook bedreigde diersoorten, zoals haaien, roggen, jonge tonijn en andere vissen die reeds overbevist zijn meevangen. Vallen zijn selectief, produceren nauwelijks bijvangst, hebben weinig teruggooi en weinig ecologische impact. Sleeplijnvisserijen (trolling en longlines of beuglijnen) hebben een enorme bijvangst van een aantal bedreigde soorten, zoals zeeschildpadden, zeevogels, haaien en roggen. Veel jonge vissen van andere economisch belangrijke soorten, zoals zwaardvis en marlijn, worden gevangen en teruggegooid, met weinig kans op overleven. Door het gebruik van aas kunnen deze methodes een impact hebben op de aasbestanden.

    Beleid

    Zowel in de Verenigde Staten als in Canada worden er maatregelen genomen om de Pacifische zalm en de gebieden waarin hij voorkomt te beschermen.

    • Marine Stewardship Council - 1

    Pin It on Pinterest

    Share This