Mossel

Biologie

Mossels zijn tweekleppige schelpdieren die vaak dicht op elkaar leven, vastgehecht aan de ondergrond (stenen, palen en touwen) of aan elkaar door middel van byssusdraden, ook gekend als de ‘baarddraden’ van de mossel. Zo vormen ze riffen die belangrijk zijn voor andere mariene organismen. Alle mossels zijn filtervoeders. Ze hebben een typische blauwe, soms paarse of bruine kleur en worden zo’n 8 cm groot. De gewone mossel (Mytilus edulis) komt voor in het noordelijk halfrond terwijl de Chileense mossel (Mytilus chilensis) gevonden wordt voor de kust van Chili en de Falkland eilanden. Mytillus galloprovincialis is groter dan de gewone mossel en wordt voornamelijk gekweekt in de Middellandse Zee. De Nieuw-Zeelandse mossel (Perna canaliculus) wordt ook op de Europese markten verhandeld.

Aquacultuur

De ecologische impact hangt af van het type mosselkwekerij. Mossels worden meestal gekweekt in bodemcultuur, aan touwen die worden opgehangen aan drijvende systemen of rond palen worden gewonden in het getijdengebied (‘bouchots’). Bij het oogsten uit een bodemcultuur worden de mossels van de zeebodem geschraapt waarbij bodemhabitats volledig worden vernield. Wanneer mossels gekweekt worden op houten palen of koorden is het effect op de omgeving minimaal, aangezien de zeebodem niet beschadigd wordt en er geen soorten verspreid worden in nieuwe gebieden. De mossels om te kweken worden vaak ingevoerd uit het buitenland wat leidt tot het mengen van endemische en invasieve soorten en het verspreiden van parasieten. Het kweken van mossels vereist geen extra voer aangezien ze voedsel filteren uit hun omgeving.