Ansjovis

Biologie

Ansjovis komt voor in de Middellandse Zee, in de Zwarte Zee en in de Atlantische Oceaan. Ze vormen grote scholen die dicht bij de kust blijven, zeker tijdens warme maanden en in het voortplantingsseizoen. Ansjovis groeit snel tot ongeveer 23 cm, maar wordt zelden ouder dan 3 jaar. Hij voedt zich met plankton en vormt zelf een belangrijke voedselbron voor andere vissen, vogels en zoogdieren. Ansjovis plant zich snel en veelvuldig voor, waardoor hij niet zo gevoelig is voor overbevissing. De grootte van het visbestand is echter enorm afhankelijk van de milieuomstandigheden en de natuurlijke schommelingen in de oceaan.

Visserij

Ansjovis wordt meestal gevangen met ringzegens of pelagische sleepnetten. Visserij in open water heeft een lage ongewenste vangst en geen impact op de bodem habitats en gemeenschappen. Ansjovis heeft een sleutelrol in het mariene ecosysteem omdat ze de basis vormen van voedsel voor veel andere dieren. Overmatige visserij kan daarom het hele voedselweb aantasten. Kortlevende soorten met een zeer hoge voortplantingscapaciteit, zoals ansjovis, maken het implementeren van een goed beleid moeilijk omdat beheersmaatregelen ook op korte termijn moeten worden aangepast. Een goede beschikbaarheid van wetenschappelijke gegevens, in combinatie met langdurige monitoring, leidt naar een succesvol beheer gebaseerd op voortschrijdend inzicht.