Haring

Biologie

Haring is een schoolvormende vis die voorkomt op een diepte van maximaal 360 m. Hij komt voor in de Noordzee, de Oostzee en de Noord-Atlantische Oceaan. Hij kan groeien tot een lengte van 45 cm en kan tot 25 jaar oud worden en eet voornamelijk plankton. Haring is een belangrijke voedselbron voor verschillende mariene zoogdieren en vormt zo een belangrijke schakel in het mariene voedselweb. Haring is één van de meest voorkomende vissen in het noordoosten van de Atlantische Oceaan. Na het ineenstorten van de haringbestanden in de jaren 70 door overbevissing, heeft het bestand zich dankzij strenge beheerplannen na 20 jaar hersteld.

Visserij

Haring wordt gevangen met ringzegens, kieuwnetten of pelagische sleepnetten. Aangezien deze netten nauwelijks in contact komen met de bodem, blijft de gevoelige bodemgemeenschap onaangetast. De vangst met deze netten bestaat grotendeels uit haring zelf dus er is weinig ongewenste vangst. In sommige gebieden is de ongewenste vangst van te kleine haring wel een groot probleem. Vaak wordt een groot deel van de vangst teruggegooid in zee, in de hoop economisch waardevollere individuen te kunnen vangen. Dit is een illegale praktijk die ook ‘high-grading’ wordt genoemd.