Tarbot

Biologie

Tarbot is een platvis die tot op een diepte van 100 m kan voorkomen op zanderige of modderige zeebodems. Hij kan tot 1 m lang worden en weegt dan zo’n 25 kg. Tarbot begint zich voort te planten bij een leeftijd van 3 à 5 jaar. In de Noordzee is dit echter 2 à 3 jaar. In de Golf van Biskaje heeft tarbot dan een lengte tussen 47 en 54 cm en in het Engels kanaal en de Noordzee tussen 35cm (mannetje) en 42 cm (vrouwtje). Jonge exemplaren leven dicht bij de kust, maar oudere dieren trekken naar open zee. Tarbot voedt zich met andere vissen die op de zeebodem leven, maar hij kan ook grotere schaaldieren en schelpdieren eten.

Visserij

Tarbot wordt gevangen met bodemsleepnetten en boomkorren, of geankerde kieuwnetten. Deze visserijen kennen een hoge ongewenste vangst en in sommige regio’s hoge teruggooipercentages. Gevoelige gemeenschappen worden beschadigd door de bodemsleepnetten. Met name in de Keltische Zee is de mogelijke ongewenste vangst van (vaak bedreigde) haaien en roggen een probleem. Kieuwnetten brengen geen schade toe aan de bodemgemeenschappen. Beschermde haaien en roggen, evenals dolfijnen en zeeschildpadden worden wel nog gevangen.

Aquacultuur

Tarbot wordt niet in zee, maar in tanks met doorstroming op land gekweekt. De jonge vis die voor de kweek gebruikt wordt, is afkomstig uit broedplaatsen en de wilde populaties worden niet beïnvloed. Het afvalwater kan het milieu vervuilen, maar er is geen risico op verzilting en de effecten op de omliggende leefgebieden zijn minimaal. Tarbot is echter geen goede voergebruiker. Om 1 kg tarbot op te kweken, is er ongeveer 3 kg vis nodig. Dit zal op termijn de wilde populaties uitputten.